დიუნის შვილები (წიგნი 3)

დიუნის მესიამ ზურგი აქცია დაკისრებულ მისიას, უდაბნოში გაიქცა და ტვირთი, რომელიც ვერ ზიდა, შვილებს დაუტოვა.

ლეტოს და განიმას დრო არ აქვთ, რომ გაიზარდონ და მხოლოდ ამის მერე იტვირთონ ის, რაც გასაკეთებელია; ამიტომ ბავშვობაშივე ქმნიან ოქროს გზას, რომელსაც უნდა დაადგნენ – ოღონდ ჯერ უნდა მოახერხონ, მასზე ცოცხლებმა შედგან ფეხი. ამას უამრავი მტერი ეწინააღმდეგება: უცხოც და ნათესავიც, გარეშეც და შინაგანიც. მხოლოდ ოქროს გზით არის შესაძლებელი, კაცობრიობა გადარჩეს. მხოლოდ ასე დამყარდება ურყევი მშვიდობა, რომელიც ყველა ომზე უსასტიკესია. ის ადამიანებს მოუტანს მშვიდობის საპირისპიროს – ტაიფუნ-ბრძოლას; ხოლო მკითხველს ფრენკ ჰერბერტის მორიგ შედევრამდე – „დიუნის ღმერთ-იმპერატორამდე“ – მიიყვანს.